جواني، آغاز شکفتن است. جواني، ميلاد دوباره انسان است. انسان در جواني، بار تکليف الهي را به تازگي بر دوش گرفته است. خداوند، بسياري از نعمت هايش را در جواني به انسان ارزاني مي‌دارد.

            يازدهم شعبان مصادف با سالروز ولادت حضرت علي اکبر(ع) مي باشد که به همين مناسبت اين روز به روز جوان نامگذاري شده است.

حضرت علي اکبر(ع) فرزند بزرگ امام حسين (ع) در مدينه متولد شد. مادر بزرگوار ايشان ليلا دختر ابى مره مي باشد. وي زمانى چند در خانه امام حسين عليه السلام به سر برد و روزگارى در زير سايه حسين (ع) بزيست. ليلا براى امام حسين (ع) پسرى آورد، رشيد، دلير، زيبا، شبيه ترين کس به رسول خدا صلى الله عليه و آله رويش روى رسول ، خويش خوي رسول ، گفت و گويش گفت و گوى رسول خدا صلى الله عليه و آله؛ هر کسى که آرزوى ديدار رسول خدا را داشت بر چهره پسر ليلا مى نگريست تا آنجا که پدر بزرگوارش مي فرمايد :" هرگاه مشتاق ديدار پيامبر مى شديم به چهره او مى نگريستيم"؛ به همين جهت روز عاشورا وقتى اذن ميدان طلبيد و عازم جبهه پيکار شد، امام حسين(ع) چهره به آسمان گرفت و گفت:" اللهم اشهد على هؤلاء القوم فقد برز اليهم غلام اشبه الناس برسولک محمد خلقا و خلقا و منطقا و کنا اذا اشتقنا الى رؤيه نبيک نظرنا اليه..."

حضرت علي اکبر در کربلا حدود 25 سال داشت. برخي راويان سن ايشان را 18 سال و 20 سال هم گفته اند. او اولين شهيد عاشورا از بنى هاشم بود. شجاعت و دلاورى حضرت على اکبر (ع) و رزم آورى و بصيرت دينى و سياسى او، در سفر کربلا بويژه در روز عاشورا تجلى کرد. سخنان و فداکاريهايش دليل آن است. وقتى امام حسين (ع) از منزلگاه "قصر بنى مقاتل" گذشت، روى اسب چشمان او را خوابى ربود و پس از بيدارى " انا لله و انا اليه راجعون " گفت و سه بار اين جمله و حمد الهى را تکرار کرد. حضرت على اکبر (ع) وقتى سبب اين حمد و استرجاع را پرسيد، حضرت فرمود: در خواب ديدم سوارى مى‏گويد اين کاروان به سوى مرگ مى‏رود. پرسيد: مگر ما بر حق نيستيم فرمود: چرا. پس گفت:"فاننا اذن لا نبالى ان نموت محقين "پس باکى از مرگ در راه حق نداريم.

روز عاشورا نيز پس از شهادت ياران امام، اولين کسى که اجازه ميدان طلبيد تا جان را فداى دين کند او بود. اگر چه به ميدان رفتن او بر اهل بيت و بر امام بسيار سخت بود، ولى از ايثار و روحيه جانبازى او جز اين انتظار نبود. وقتى به ميدان مى‏رفت، امام حسين(ع) در سخنانى سوزناک به آستان الهى، آن قوم ناجوانمرد را که دعوت کردند ولى تيغ به رويشان کشيدند، نفرين کرد. على اکبر چندين بار به ميدان رفت و رزمهاى شجاعانه‏اى با انبوه سپاه دشمن نمود.