جانشین وزیر بهداشت گفت: اگر بیش از ظرفیت نیروی انسانی تربیت کنیم، تقاضای القایی ایجاد می‌شود. این افراد نمی‌تواند پزشکی تحصیل کنند و در شغل دیگری تحصیل کند. اگر نیروی اضافی تربیت کنیم به بخش‌های مختلف پزشکی آسیب می‌زند. برخی عنوان می‌کنند بچه‌ها دوست دارند، پزشکی بخوانند؛ باید ظرفیت را افزایش دهیم. خیلی از افراد دوست دارند نماینده مجلس شودند، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی شوند، باشد ظرفیت آنها را افزایش دهیم؟ باید مشخص شود که چرا رشته‌های دیگر پر طرفدار نیستند و در مورد ظرفیت پزشکی در کشورهای مختلف گفت: از ۳ ، ۴ هزار ظرفیت در دهه ۶۰ با یک روندی به ۸ هزار نفر ظرفیت رسیدیم. آلمان به ازای هر ۱۰۰ هزار نفر ۲ دانشجو پزشکی دارد. هند ۵ دانشجوی پزشکی از هر ۱۰۰ هزار نفر می‌پذیرد. ما قبلاً ۹، ۱۰ دانشجوی پزشکی در هر ۱۰۰ هزار نفر می‌گرفتیم بعد افزایش ظرفیت ۱۸ نفر می‌گیریم.

این نشانه پیشرفت نیست. رومانی که کشور پیشرفته‌ای نیست ۲۷ نفر دانشجوی پزشکی در هر ۱۰۰ هزار نفر می‌گیرد. تعداد پذیرش دانشجوی پزشکی در آمریکا زیاد است ولی پزشکی در آمریکا متفاوت است چون دانشجوی زیادی از کشورهای مختلف اپلای میکنند، برمیگردند کشور خودشان و همچنین پزشکانشان درآمد بسیار بالایی دارند. جعفریان در مورد چالش‌های وزارت بهداشت در مورد افزایش ظرفیت گفت: از سال ۱۴۰۰ تا کنون از ۸هزار ظرفیت به ۱۶ هزار ظرفیت در یک سال رسیدیم. امروز همه دانشگاه‌های بزرگ هم مشکل فضای آموزشی دارند. در دانشگاه‌های مختلف از نمازخانه و پارکینگ برای کلاس درس استفاده کردند. صف دریافت غذا به یک ساعت و نیم رسید. در همه بخش‌ها دچار مشکل شدیم. ضمن رد ادعای تامین منابع افزود: در سال ۱۴۰۳، یک ونیم همت و در ۱۴۰۴ دو نیم همت در دانشگاه‌ها اختصاص داده شده است. در صورتی که برآوردهای انجام شده برای منابع مورد نیاز حدود بیش از ۳۰ همت بود و امسال ۶۰ همت است. وی خاطر نشان کرد: ورودی های ۱۴۰۱ از سال آینده وارد مرحله بالین می‌شوند. در آموزش بالینی نیاز به تخت آموزشی وجود دارد، کمبود عضو هیئت علمی وجود دارد در صورتی که برای جذب هر عضو هیئت علمی نیاز به نامه وزیر است. با این شرایط پزشک بی سواد خواهیم داشت.

در مورد پذیرش دانشجو پزشکی از موسسات غیر انتفاعی و پولی گفت: وزیر بهداشت هیچ دستور مثبتی در این زمینه به جایی نداده است.

مشاور وزیر بهداشت در مورد رویکرد وزارت بهداشت نسبت به این موضوع گفت: ما نسبت به شرایط بررسی می‌کنیم این اقدام چه ارزشی دارد؟ چه مزایایی دارد؟ چه معایب و چه ضرورتی دارد؟ در شرایط فعلی که ما الان داریم و این تعداد دانشجوی پزشکی پذیرش می‌کنیم، هیچ ضرورتی برای اضافه کردن بخش خصوصی برای پذیرش دانشجو نداریم. همچنین ادامه داد: اگر دانشگاه آزاد را بخش خصوصی حساب کنیم که البته کاملا خصوصی نیست؛ در کشورهای مختلف دنیا پذیرش دانشجو از دانشگاه خصوصی نسبت به دولتی، متفاوت است. در کشوری مانند هند که مجوز به دانشگاه‌های خصوصی داده است، از حدود ۳۰۰ دانشکده پزشکی ۱۳۷ خصوصی است و خیلی از آن‌ها خالی بود.

جعفریان ضمن تاکید بر اینکه مبنای کار خصوصی سود، است؛ خاطر نشان کرد: ذات این موضوع با کاری که ما در پزشکی انجام می‌دهیم متفاوت است. برای مثال ما میتوانیم در سراوان که پزشک کم داریم، دانشکده پزشکی خصوصی تاسیس کنیم؟ یا در زعفرانیه تاسیس می‌کنیم؟ در دانشگاه خصوصی پزشکی افراد برخوردار و توان پرداخت ملاک ورودی و ملاک اصلی می‌شود و ظرفیت و توانمندی و هوش و استعداد و

... عامل دوم خواهد بود. شواهد و مشخصه‌ها نشون میدهد ما با چه چیزی روبرو هستیم. در کشور ما از حدود ۷۹ دانشکده پزشکی ۱۷، ۱۸ واحد دانشگاه آزاد است، بقیه آنها دولتی هستند. این نکته نیز وجود دارد که در بسیاری از کشورهای دنیا مثل امریکا دانشکده‌های دولتی شهریه می‌گیرند اما مثل ما نیستند که تحصیل رایگان باشد. اینکه ما توانستیم در بخش پزشکی کشور به استاندارد بالایی برسیم که بتوانیم با این کشورها رقابت کنیم، نقطه قوت ماست. در آمریکا یک نهاد کاملا مستقل دانشکده های پزشکی ارزیابی میکند و دانشکده‌ای که استاندارد نیست را تعطیل می‌کند. ولی در ایران اگر در بخش دولتی یه جایی داشته باشیم که از نظر استانداردها کاملا اشکال داشته باشه و معیارها را نداشته باشد، نمی‌توانیم آن را تعطیل کنیم. ما دوره دستیابی که کفایت ندارد را نمی‌توانیم تعطیل کنیم.

در خصوص موضع صریح وزارت بهداشت در مورد پذیرش دانشجوی پزشکی از موسسات پولی و غیرانتفاعی گفت: وزیر بهداشت تا جایی که ما امروز دوباره چک کردیم، هیچ دستوری کتبی برای هیچ چیزی ندادند. ممکن است وزیر در مذاکره گفته باشد که ما درخواست را بررسی می‌کنیم ولی این به معنی موافقت وزارت بهداشت نبوده است. صریح‌تر از این نمیتوان گفت. همچنین افزود: این موضوع توسط دوستانی من جمله در شورای انقلاب فرهنگی مطرح شده و من هنوز مکتوبی از این درخواست ندیدم .

وی خاطر نشان کرد: بر اساس چیزی که ما الان می‌بینیم، ظرفیت آموزش پزشکی عمومی در بخش خصوصی وجود ندارد و صلاح کشور این نیست، چون تبعات قابل توجه دارد. ما چالش‌های بسیاری داریم که به آن برسیم و این یک موضوع کاملا فرعی است.