مفداايران- «ريچارد نفيو»، عضو تيم امريکا در مذاکرات هسته‌اي و يکي از عوامل اجرايي و معمار تحريم عليه ايران در دوره رياست جمهوري «باراک اوباما» در اين کتاب «تحريم» را به چهار بخش عمده ديپلماتيک و سياسي، نظامي، حوزه فناوري و اقتصادي تقسيم مي‌کند و معتقد است پراستفاده‌ترين و اثرگذارترين نوع تحريم، نوع «اقتصادي» آن است که به دو دسته تجاري و مالي تقسيم مي‌شود. در اين کتاب، چگونگي شکل‌گيري تحريم‌ها با درنظر گرفتن‌هاي زمينه‌اي مورد بررسي قرار مي‌گيرد. نکته حائز اهميت اين است که نويسنده در اين کتاب تلاش مي‌کند تا به فعالان و علاقه‌مندان اجراي عملي سياست‌هاي خارجي اين چارچوب ذهني را منتقل سازد که چه وقت و چگونه بايد اجراي تحريم‌ها را عملي سازند. وي در اين کتاب، سعي دارد با بررسي موضوع هسته‌اي ايران در سال‌هاي اخير خلأ موجود در بحث تحريم‌ها را پر کند و درواقع تأکيد اصلي اين کتاب، مردم و واکنش آن‌ها در برابر فشارهاي وارده بر آن‌هاست.

در مقدمه اين کتاب (The Art of Sanctions) آمده است؛ ريچارد نفيو، مسئول تيم طراحي تحريم‌ها عليه ايران، منجر به برجام، در دوره دوم اوباما و چهره اصلي تيم پشتيبان مذاکره‌کنندگان اين توافق در امور تحريم‌ها در وين بوده است. نفيو پيش از آن،‌ به‌مدت ده سال مسئول امور ايران در شوراي امنيت ملي در کاخ سفيد و قائم‌مقام هماهنگي سياست تحريم در وزارت خارجه ايالات متحده بوده است. در حقيقت، نفيو را مي‌توان فرمانده چريک‌هاي کت و شلواري جنگ تحريمي ايالات متحده عليه ايران خطاب کرد.

نفيو در کتاب حاضر با عنوان «هنر تحريم‌ها، نگاهي از درون ميدان» به تشريح چارچوب فکري و عملي خود در طراحي تحريم‌ها عليه ايران با هدف افزايش حداکثري تأثير و موفقيت آنها مي‌پردازد. اين کتاب، به‌دليل آنکه نه از بُعد نظري يا دانشگاهي، بلکه با ديدي کاملاً عملگرايانه و معطوف به مسئله تحريم‌گذاري مي‌پردازد و توسط مسئول طراحي تحريم‌هاي ايران نوشته شده، از آثار ديگر در اين زمينه متمايز است. اين کتاب، در آستانه سال ???? شمسي در آمريکا منتشر شده و از اين بابت نيز در ارتباط با تحولات مرتبط با ايران، تازگي دارد.

اين کتاب از زمان کوتاهي که منتشر شده تاکنون، در حد راهنماي آموزشي تحريم‌گذاري در سطوح بالاي دستگاه سياستگذاري آمريکا معرفي شده است.

نويسنده در اين کتاب به بيان نوع نگاه خود به تحريم‌ها از منظر دوگانه «درد/ استقامت» مي‌پردازد. وي توضيح مي‌دهد که درد تحريم‌ها را چه زماني، چگونه و برکجا مي‌توان وارد کرد و در عين حال، استقامت طرف مورد تحريم را چگونه و براساس چه شاخص‌هايي مي‌توان سنجيد و تحريم‌ها را چگونه متناسب با اين شاخص‌ها، تنظيم و بازتنظيم کرد که بيشترين تأثير را برجاي بگذارد به‌طوري که در نهايت ديپلماسي وارد شده و نفع حداکثري را براي تحريم‌گذار به ارمغان بياورد.

نويسنده در جاي‌جاي کتاب خود نشان مي‌دهد که تحريم‌گذاري به‌عنوان ابزار استراتژيک در دستگاه سياست خارجي ايالات متحده، نه امري صرفاً فني، بلکه بيشتر هنر تصميم‌گيري و به‌کار گرفتن خلاقانه ابزارهاي مختلف اقتصادي، اجتماعي و سياسي در اين مورد است. به‌عنوان مثال، نفيو نشان مي‌دهد که چگونه در عين تحريم اقلام مختلف، واردات کالاهاي لوکس را از تحريم مستثنا کرده تا به احساس اجتماعي تحريم‌شدگي بيشتر دامن بزند، يا مثلاً چگونه افزايش قيمت مرغ در ايران، موضوعي که هدف تحريم نبوده، به افزايش فشار تحريم‌ها کمک کرده است يا مثلاً چطور واردات برخي اقلام را منع نکرده تا ذخيره ارزي ايران با سرعت بيشتر و زودتر تحليل برود و... .

نتيجه کلي کتاب براي مخاطب ايراني و سياستگذاران مي‌تواند اين نکته باشد که اولاً تحريم‌گذار تحريم را به‌عنوان ابزار اصلي و ثابت در جعبه ابزار تعامل خود با کشورهاي ديگر مي‌داند و اين امر با اقدامات مقطعي قابل رفع نيست، چنان‌که در مواعد و زمينه‌هاي مختلف قابل استفاده مجدد است و ثانياً و مهمتر از آن اينکه: آنچه سرنوشت جنگ تحريمي را مشخص خواهد کرد، «هنر استقامت» در ابعاد مختلف آن و به‌کارگيري روش‌هاي مختلف سنتي و خلاقانه است که در گام آخر مي‌تواند نفع ديپلماتيک را براي کشور تحت تحريم رقم زند و بدون ساختن بستر استقامت، شروع از گام آخر مي‌تواند نتايج معکوس به بار آورد.

شايان ذکر است محتويات اين کتاب مورد تأييد مرکز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي نيست و صرفاً با هدف آشنايي سياستگذاران با نگاه، رويکرد و روش‌هاي طراحان سياست تحريم عليه ايران منتشر مي‌شود.

متن کامل ترجمه اين کتاب را از اينجا دانلود و مطالعه کنيد.