اسامي همکاراني که برنده مسابقه کارگاه حجاب و عفاف شده اند:

1- آقاي محمد حسين حامد محمديان- کارشناس فرهنگي

2- خانم پگاه گل پور- کارشناس آزمايشگاه

3- خانم نسيم نصيرپور- کارشناس امور مالي

4- خانم منيژه رجبي- مسئول آموزش - بيمارستان مطهري

5- خانم فرشته مايلي- سرپرستار – بيمارستان هاشمي نژاد

سوالات کارگاه حجاب و عفاف

1- تفاوت قوه خيال و فکر را بيان کنيد؟

فکر، حرکت عقلاني ذهن انسان است که از معلوم به مجهول سير مي کند، لذا هدفدار و بر اساس واقعيات است و نشانه کمال انسان بوده و بخاطر همين در قرآن بسيار توصيه به تعقل و تفکر شده است.

2- آيا فکر کردن در مورد آرزوهاي آينده، غم و غصه هاي گذشته و فرصت هاي از دست رفته و همچنين در مورد عيوب ديگران در زمره خيال است يا فکر؟

- در مورد  آرزوهاي آينده: بطور کلي رويا پردازي و خيال بافي منفي است و کسي که دچار آن شود قوه خيالش در اين خصوص هيچ حد و مرزي نمي شناسد و تمام هم و غم او را مشغول مي سازد و در سنين مختلف رويا پردازي براي انسان ها وجود داشته ولي متفاوت است. مثلا آرزوها در کودک، نوجوان و يا جوان و همچنين در پير و افراد ميانسال کاملا" متفاوت است.

- درمورد  فکر کردن در باره  فرصت هاي از دست رفته گذشته: تعيين يک هدف متعالي براي آينده و برنامه ريزي در جهت ميل به آن مثبت است ولي غصه و تاسف خوردن بر گذشته در زندگي منفي است و عامل بازدارنده مي باشد ولي تفکر در مورد همين فرصت هاي سوخته اگر موجب عبرت گرفتن و استفاده بهينه از فرصت هاي موجود در حال حاضر شود، مثبت است.

 - فکر کردن در مورد عيوب ديگران: فکر کردن در مورد عيوب ديگران  بطور کلي نهي شده است ولي از آنجا که مومن آينه مومن است اگر دغدغه انسان بيان تذکر دوستانه و هدايتگرانه باشد، مثبت است.

- فکر کردن در مورد سختي هاي گذشته زندگي: نبش قبر از سختي هاي گذشته اگر باعث غصه خوردن و احساس تاسف باشد منفي است و کار قوه خيال است ولي اگر نتيجه اش شکر گزاري و توجه به نعمت هاي الهي باشد،  مثبت است.

3- معناي لغوي و اصطلاحي عفاف چيست؟

عفّ در اصل لغت به معناي حالت بازدارندگي و مديريت در دوشيدن شير است که بطور معمول دامداران و صاحبان شير آن را اعمال مي کنند و هيچگاه شير دام را تا انتها تخليه نمي کنند ولي در اصطلاح علم اخلاق عفاف عبارت است از:  قدرت نفساني که نتيجه اش مديريت در قواي حيواني است. شخص عفيف به شدت مراقب قواي حيواني خود است و هيچگاه آنها را رها نمي کند و امتياز انسان بر حيوان نيز همين است.