آشنايي با يک دعا (دعاي هشتم صحيفه سجاديه)
دعاي هشتم صحيفه سجاديه
نيايش آن حضرت در پناه جستن به خدا از زشتيهاي اخلاق و افعال مذموم
خدايا! پناه ميبرم به تو از شورِ آزمندي، و تنديِ خشم، و چيرگي حسد، و کم طاقتي و ناخرسندي از روزي مقدّر، و تندخويي و زيادهروي در لذت جويي، و پا فشاري بر باطل، و پيروي هواي نفس، و سرپيچي از راه راست، و فرو رفتن در خواب غفلت، و کوششِ بيش از نياز، و برگزيدن باطل به جاي حق، و پافشاري بر گناه، و کوچک نماييِ خطا، و بزرگ نماييِ طاعت.
پناه ميبرم به تو از مفاخرت با ثروتمندان و توانگران و خوار شمردن درويشان و بد رفتاري با زير دستان و ناسپاسي در حقّ آن کس که به ما نيکي کرده است.
خدايا! به تو پناه ميبرم از ياري کردن ستمگر و خوار داشتن ستم ديده و درخواستِ چيزي که حقّ ما نيست و ندانسته سخن گفتن.
و به تو پناه ميبريم از اين که در دل خيال فريب کسي را بپروريم و شيفتهي کردار خود شويم و آرزوهاي دور و دراز کنيم.
به تو پناه ميبريم از بد سرشتي و ناچيز شمردنِ گناهانِ کوچک و اين که شيطان بر ما چيره شود، يا روزگار ما را بيچاره و تيره روز گرداند و يا پادشاهي بر ما ستم ورزد.
به تو پناه ميبريم از اسراف کردن و نيافتن روزي به مقدار نياز.
به تو پناه ميبريم از سرزنش دشمنان، و نيازمندي به همانندِ خود، و زندگي در سختي، و مردن بيتوشهي آخرت.
به تو پناه ميبريم از بزرگترين حسرت، و سنگينترين ناگواري و بدترين تيرهبختي و بَد سرانجامي، و نا اميدي از پاداش نيک. و فرود آمدن عذاب.
خدايا! بر محمّد و خاندانش درود فرست و به رحمتِ خود، من و همهي مردان و زنان با ايمان را از آنچه گفته شد، در امان دار، اي مهربانترين مهربانان.