اداره توسعه فعالیت های قرآنی دانشگاه(مفدا ایران)؛ ضمن تبریک میلاد مولود کعبه حضرت امیرالمومنین علی علیه السلام با توجه به اهمیت موضوع نماز و لزوم پرداختن به این مهم از منظر اولیای الهی، توجه خوانندگان را به گوشه کوچکی از سخنان امام علی (ع) در ارتباط با نماز جلب می کند.

وصف نماز را باید از کسی شنید که خود به راستی اقامه کننده آن بود. کسی که نماز با تک تک سلولهای مبارکش عجین شده و آن را با تمام وجود برپا می نمود.

ذره ذره خاک مدینه، مکه، کوفه هر جایی که ایشان قدم نهاده است، گواه راز و نیازها و نمازهای حقیقی آن بزرگوار است. هنوز پژواک نوای دلنشین مناجات امام علی (ع) در جان هستی طنین انداز است. پس گوش جان به فرموده های آن امام همام می سپاریم، تا آداب قیام به نماز را که ستون دین است، فرا گرفته و عامل به آن باشیم.

-شما را به نماز و مراقبت از آن سفارش می کنم، زیرا نماز برترین عمل و ستون و اساس دین شما است.

-وقتی که بنده ای سجده می کند، ابلیس فریاد می زند: وای برمن! او اطاعت کرد، ولی من معصیت کردم، او سجده کرد و من از این عمل سرباز زدم.

-گناهی که پس از آن مهلت یافتم تا دو رکعت نماز گزارم و از خدا اصلاح آن گناه را بخواهم، مرا اندوهگین نکرد.

-نماز ستون دین است و اولین عمل انسان است که خدا بدان نظر می کند، اگر صحیح بود، به سایر اعمال نیز نظر می فرماید و اگر صحیح نباشد در هیچ عمل دیگر نمی نگرد و کسی که تارک نماز باشد بهره ای از اسلام ندارد.

-بارخدایا! من نخستین کسی هستم که به حق رسیدم، آن را شنیدم و پذیرفتم. هیچ کس مگر رسول خدا (ص) درنماز بر من پیشی نگرفت.

-بار خدایا! این نماز را که در پیشگاه تو به جای آوردم، نه به جهت نیازی است که به آن داری و نه به خاطر میل و رغبتی است که در آن داری، بلکه برای بزرگداشت و پذیرش فرمان تو است که مرا به انجام آن فرمان داده ای. خدایا! اگر در نماز من عیبی است، یا رکوع و سجود آن ناقص است، مرا باز خواست مکن و با پذیرش و آمرزش خود، بر من تفضل و عنایت فرما.

-چون وقت نماز فرا می رسید، علی (ع ) بر خود می لرزید. به او می گفتند: یا امیر المؤمنین! ترا چه شده است؟ می فرمود: وقت ادای امانتی رسیده است که خداوند آن را بر آسمان ها، زمین و کوه ها عرضه کرد، آنها از قبول آن ابا کردند و از آن بیمناک شدند.

-هنگامی که انسان در حال نماز است، اندام، لباسش و هر چه پیرامون اوست، خدا را تسبیح می گویند.

-نماز، قلعه و دژ محکمی است که نماز گزار را از حملات شیطان نگاه می دارد.

-نماز، گناهان را مانند ریزش برگ درختان فرو می ریزد.

-اگر نمازگزار بداند که چقدر از رحمت خداوند را فرا گرفته است، سرش را از سجده بر نمی دارد.

-پیامبر خدا (ص) نماز را به چشمه آب گرمی که در خانه است وشخص شبانه روز پنج بار خود را در آن شستشو دهد، تشبیه کرده است. بدون تردید چرک و آلودگی در بدن چنین کسی باقی نخواهد ماند.

- بندگان مؤمن هنگامی که نماز می خوانند، به نشان تواضع، گونه ها را به خاک می سایند و برای اظهار کوچکی و خاکساری، اعضای خود را بر زمین می گذارند.

مراقب اول وقت بودن نمازهای پنجگانه باشید، زیرا این نمازها در پیشگاه خداوند عزوجل دارای موقعیتی خاص هستند.

-هر که بانگ( اذان ) را بشنود و بدون علت به آن پاسخ ندهد، پس نمازی برای او نیست.

- هر کسی که نماز خود را با اذان و اقامه بخواند، صفی از فرشتگان پشت سر او به نماز می ایستند که دو طرف آن صف دیده نمی شود و هر کس نماز خود را با اقامه تنها بخواند، یک فرشته پشت سر او نماز می گزارد.

 -در چهار زمان دعا را غنمیت شمارید: 1- هنگام قرائت قرآن 2- هنگام اذان 3 - هنگام نزول باران 4- هنگام روبرو شدن دو لشگر مؤمنین و کفار برای جنگ.

- «قد قامت الصلوة» بدین معنا است که هنگام دیدار، راز و نیاز، برآورده شدن خواسته ها، دریافت آرزوها و همچنین زمان رسیدن به خداوند، کرامت، آمرزش، بخشش و خشنودی او فرا رسیده است.